Hola Betologistas,
Ξημερώματα Σαββάτου, και με την κούραση που μου άφησε πίσω το mundial το βρίσκω αρκετά δύσκολο να ψάξω - πόσο μάλλον να γράψω κιόλας - τις πολύ ειδικές λεπτομέρειες και την έγκυρη ειδησεογραφία που πιστεύω ότι χρειάζεται, αν είναι να ασχοληθούμε με σοβαρά στοιχήματα στα ματς αυτών των ημερών - intertoto, φιλικά κλπ.
Έκανα μερικές βόλτες σε διεθνή forums και απόλαυσα το πως, για τον έναν ή τον άλλο λόγο, το επεισόδιο Zidane-Materazzi έχει πάρει τέτοια δημοσιότητα που μου φαίνεται πως έχει σκεπάσει κανονικά και την κατάκτηση του mundial από τους Ιταλούς. Έτσι που ήταν η διοργάνωση φτωχή σε θέαμα και πλούσια σε άλλα πράγματα, που προσωπικά δεν θεωρώ αγωνιστικά, δεν μου φαίνεται και παράλογο το ότι μια κουτουλιά φαίνεται να σκεπάζει την κατάκτηση ενός τίτλου. Μία παραπάνω μιας και από τη δική μου οπτική γωνία, όπως έλεγα και στο αποχαιρετιστήριο άρθρο που αφιέρωσα στο Zizou, αυτό το επεισόδιο είχε περισσότερη σημασία μέσα από ότι ο τίτλος και η κατάκτησή του.
Με τις βόλτες στα forums απόλαυσα ένα σωρό απίθανα gifs που έχουν βγει, με διάφορες παραλλαγές της κουτουλιάς, από versions mortal combat μέχρι street fighter. Από την άλλη, επειδή δίπλα στον χαβαλέ και το χιούμορ συνηθίζω να κάνω συνέχεια το καλύτερο για να μαθαίνω από ό,τι συμβαίνει γύρω μου - αντί να αφήνω άλλους να με μαθαίνουν, και έχοντας κατακρίνει και πετάξει στην άκρη τον θόρυβο της δημοσιότητας που ως συνήθως δεν κοιτάζει στην ουσία, ασχολήθηκα λίγο παραπάνω με το σκηνικό για να καταλάβω περισσότερο για ποιό λόγο έγινε.
Μέσα στη σαβούρα υπήρχαν και μερικά καλά αρθράκια. Βλέποντας και ξαναβλέποντας το video της φάσης και με επιλεκτική σύνθεση σωστών παρατηρήσεων βγαίνουν συμπεράσματα που προσθέτουν λίγα λόγια σε νωρίτερο άρθρο μου, σχετικά με το ποδόσφαιρο της σκοπιμότητας και τη σχέση του με μια γενικότερη μεσογειακή κουλτούρα της κουτοπονηριάς, του πλάγιου και του ύπουλου.
Όταν είσαι μέσα στο χορό...
Όταν έχει κανείς πρώτο χέρι εμπειρία, μέσα από τον χορό, αναπόφευκτα θα εντοπίσει πράγματα απλά και σημαντικά - που από κάποιον που μιλάει απ έξω μάλλον θα διαφύγουν. Το θέμα του σκηνικού γρήγορα εστιάστηκε στο τι μπορεί να είπε ο Μaterazzi σε κείνη τη φάση. Το θέμα, όμως, είναι ότι η φάση του να εκνευρίζεις τον αντίπαλο είναι συγκεκριμένη τακτική, που τη γνωρίζουν οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές (κάνοντάς την, παθαίνοντάς την ή και τα δύο) και εφαρμόζεται στα περισσότερα πρωταθλήματα - αν και με διαφορές από χώρα σε χώρα ως προς τον βαθμό και τον τρόπο.
Η τακτική αυτή σκοπό έχει να εκνευρίσει τον αντίπαλο και να προκαλέσει ή αντιδράσεις (και κατά συνέπεια κάρτες ή/και αποβολές) ή να του σπάσει τη συγκέντρωση στο παιχνίδι. Οι τρόποι είναι διάφοροι, και ξεκινούν από απλή αλλά σκληρή κριτική στη μορφή πειράγματος (π.χ. να είσαι αμυντικός και να λες στον επιθετικό που μαρκάρεις πως είναι χώμα και για γέλια σήμερα, να του λες για το πόσους περισσότερους τίτλους έχει η ομάδα σου από τη δική του κλπ) μέχρι σοβαρές ύβρεις με προσωπικό, εθνικό ή θρησκευτικό ύφος ή συγκεκριμένα ύπουλα πειράγματα εκτός ή και εντός φάσης - π.χ. αγκωνιές ή τραβήγματα φανέλας σε διεκδίκηση θέσης πριν από στημένη φάση, πατήματα με τις τάπες δήθεν κατά λάθος, τσιμπήματα, σπρωξίματα κλπ.
Είδα το video Ζizou-Materazzi αρκετές φορές και κάτι δεν μου κόλλαγε στην επαφή των δύο παιχτών. Ο Μaterazzi φαίνεται να αγκαλιάζει και να κρατάει τον Zidane, αλλά η φάση δεν έχει μέσα διεκδίκηση μπάλας ή διεκδίκηση θέσης που να το δικαιολογεί, και παρά το ότι το πρώτο video που είδα έχει τον Zizou με πλάτη, μου φάνηκε περίεργο το ότι το χέρι του Ιταλού αμυντικού ήταν ψηλά στο θώρακα προς το στήθος του δεύτερου. Αν και δεν φαινόταν καλά, ήμουν σίγουρος πως ο Materazzi τσιμπάει τον Γάλλο μέσο, αντί να τον κρατάει όπως φαίνεται εκ πρώτης όψεως, και αμέσως χτύπησε στα αυτιά μου ο πρώτος συναγερμός.
Ο τρόπος και ο βαθμός που εμφανίζεται η τακτική του εκνευρισμού διαφέρει και σχετίζεται με τη νοοτροπία που επικρατεί στο ποδόσφαιρο (αλλά και με τη γενικότερη κουλτούρα) κάθε χώρας. Ο πρώην Άγγλος διεθνής (32 συμμετοχές) επιθετικός και πρώην παίχτης της Milan (66 συμμετοχές από 1984 ως 1987), Mark Hateley (έχει παίξει μεταξύ άλλων σε Rangers, Monacο και Coventry και ήταν προπονητής της ομάδας του Hull από το 1997 ως το 1999), έχει παίξει σε Αγγλία, Ιταλία, Σκωτία και σε διεθνές επίπεδο. Έχοντας περάσει από όλες αυτές τις "πίστες", είχε να πει μερικά πράγματα από πρώτο χέρι σε σχέση με το επεισόδιο του τελικού.
Βασικά ο Hateley δεν περίμενε να υποκύψει ο Zidane στο στήσιμο του Materazzi, αλλά εμένα με ενδιαφέρει περισσότερο το τι γίνεται και πως, καθώς πιστεύω πως το σε τι υποκύπτει κανείς και σε τι όχι είναι προσωπική του επιλογή και ο ίδιος πληρώνει το κόστος ή παίρνει το όφελος. Αλλά σύμφωνα με τα λόγια των Hateley και Chris Waddle (Newcastle, Marseille, εθνική Αγγλίας) ενώ στην Αγγλία και τη Γαλλία αυτή η φάση έφτανε μέχρι πειράγματα σχετικά με την ομάδα ή το πως παίζεις σήμερα, στην Ιταλία θεωρείται σημαντικό μέρος του παιχνιδιού και βασικός τρόπος επικράτησης σε αυτό.
Όπως είπε ο ίδιος στο BBC, στην Ιταλία "Αυτό το πράγμα συμβαίνει όλη την ώρα. Είναι ασταμάτητο, ειδικά με τους αμυντικούς. Σε τσιμπάνε, προσπαθούν να σε ενοχλήσουν λέγοντάς σου πως παίζεις χάλια, και έχω δει μέχρι και φτυσίματα. Προσπαθούν να σε κάνουν να αντιδράσεις - έτσι ήταν πάντα και έτσι θα είναι".
Οι Ιταλοί αναφέρονται σε αυτή τη συμπεριφορά μέσα στο γήπεδο με τη λέξη "furbo", που σημαίνει εξυπνάδα και πονηριά, λέξεις που την ανάγουν καθαρά σε ικανότητα. Συνδυάζοντας αυτά με το σκηνικό χτύπησε δεύτερος συναγερμός κουτοπονηριάς στα αυτιά μου, και ψάχνοντας εδώ κι εκεί βρήκα τελικά ένα videάκι του επεισοδίου τραβηγμένο από την άλλη μεριά και πιό κοντινό να δείχνει τον Zizou φάτσα και τον Materazzi από πίσω του στην αρχή της φάσης που εξελίχθηκε σε αποβολή.
Μου φαίνεται πως αξίζει να το δείτε - το link είναι: http://www.youtube.com/watch?v=D2slJ9CBnk0&search=zidane (προσοχή ακριβώς στην αρχή του) και δίνει την ευκαιρία να θαυμάσει κανείς το "έξυπνο" ποδόσφαιρο, που εγώ λέω κουτοπόνηρο και αντιαθλητικό. Και να σκεφτεί κανείς πως στην όλη ιστορία μπήκε και θέμα fair play :).
Aυτά από μένα προς το παρόν... Η Helsinki προχθές δεν μας έκανε τη χάρη και έμεινε στο Χ χάνοντας πέναλτι αλλά και το rebound στην ίδια φάση. Χθες η Shelbourne, παρά το ότι κλείστηκε κάπως χωρίς σοβαρό λόγο στο δεύτερο ημίχρονο, συνέχισε το καλό μίνι-σερί Ιρλανδία με το ημ/τελ 2/2 σε νόστιμη απόδοση. Τα ξαναλέμε σύντομα.
Καλημέρα,
Τristan |
